Posts tonen met het label rundvlees. Alle posts tonen
Posts tonen met het label rundvlees. Alle posts tonen

woensdag 24 juni 2015

Lies, damn lies, statistics and infographics

We moeten ineens allemaal aan de infographics... ja, we hebben haast, lijden ernstig onder infostress en dus moet het allemaal behapbaar worden gemaakt. Dus proppen we heel veel informatie in een plaatje, maar we versimpelen het wel een beetje, want anders blijft het maar stress opleveren.

Maar, om maar weer even op het Engels terug te vallen, there is no such thing as a free lunch. Anders gezegd, als het complex is, dan is het complex. Zoals je informatie overzichtelijk kunt verbeelden, zo kan je het ook overzichtelijk verwoorden. En omgekeerd, als het plaatje overzichtelijker blijkt dan het praatje, dan klopt er iets niet.

Godsammekrakepitte
Bijvoorbeeld een heldere infographic over het eten van vlees van Nudge. Na één korte blik met een geloken oog is duidelijk dat we massaal aan de kip moeten en de koeieneters zijn de nieuwe hummerchauffeurs. Want godsammekrakepitte die rotkoe consumeert wel 15.500 liter water voor 1 (één) kilo vlees. En dan al dat kostelijke veevoer, hadden we veel beter zelf meteen kunnen opeten of aan de kippen kunnen voeren, want dat zijn echte conversiekampioenen.

Orwell schreef het reeds, "All cows are equal but some cows are more equal than other". Dus gingen we de discussie maar eens aan. Geldt dit dan ook voor de koeien van Kees en Kees? Want de een doet het biodynamisch met dubbeldoelkoeien in de polder en de ander zet ze in als begrazers van natuurgebieden. Dus al het voer dat ze eten groeit zonder hulp van buitenaf.

Ja, als u het zo bekijkt..
Trouwens hoe zit het met dat water? Die dieren lopen toch gewoon in polders die drooggemalen moeten worden. 'Ja, nee het is een gemiddelde en dat water zit vooral in het voer.' Dus je hebt ook koeien die veel beter zijn dan de gemiddelde kip? 'Ja, als u het zo bekijkt....' Bedoelt u ja of nee? Waarom staat er niks over preventieve antibiotica, daarop scoort de kip niet best, zoals ze ook niet hoog scoren op dierenwelzijn qua gemiddelde kip dan. Was wel een nuttige kolom geweest..

Met de kolom landgebruik (niet in ons plaatje opgenomen) hadden ze ons tuk. Die koe heeft wel anderhalve hectare nodig en die kip maar 1/29ste A4-tje en een kippenstal is veel mooier dan een weiland. Dus als u al dacht dat statistieken verneukeratief zijn, de infographic is pas echt erg.

dinsdag 10 september 2013

Hamburgers & hamburgers

Ik heb altijd gedacht dat een hamburger niks met Hamburg te maken heeft, maar volgens Wikipedia is dat wel degelijk het geval.
De hamburger zoals wij hem vandaag kennen, werd voor het eerst bereid in de Duitse stad Hamburg (inwoners van deze stad worden ook Hamburgers genoemd). In Hamburg werd het vlees voor het eerst gebakken, en daarna geserveerd op een rond broodje. Duitse emigranten hebben dit concept meegenomen naar de Verenigde Staten, waar de moderne hamburger is ontstaan.
Jarenlang meende ik geheel hamburgerloos te kunnen leven. Gehannes met broodjes die niet fatsoenlijk in mijn mond passen. Smurrie die, aan de achterzijde van het broodje, wordt gelanceerd om in de schaamstreek te belanden. Ik had het er niet zo op.

Maar goed, afgelopen weekend ontdekte ik een intrigerend recept; ordegrootte minimale inspanning-maximaal effect.

Maak eerst knoflookboter:

  • 50 gram boter - zacht
  • een of twee tenen knoflook - heel fijn gehakt
  • paar eetlepels fijngehakte peterselie
  • peper en (ruim)zout

Alles goed doorroeren, een rol van maken met behulp van vershoudfolie en laten opstijven in de koelkast.

  • 500 gram rundergehakt
  • peper en zout

Voeg het peper en de zout aan het vlees toe. Verdeel het gehakt in ongeveer zes gelijke porties. Neem per portie gehakt een stukje van de kruidenboter en 'verstop' dat in het gehakt en maak er een 'burger' van.

Roosteren tot gewenste gaarheid en voilá! Broodjes en smurries kunnen achterwege blijven.

donderdag 12 januari 2012

Rund

Gisteren wilde ik vol goede moed ten strijde trekken tegen een massa onrecht in de wereld. Aanleiding was een twittertwist tussen @mariannethieme en @heijerhof over de bedenkelijke rol van supers, kiloknallers, boeren, voorwaarden vooraf (of niet), de rol van de overheid (of niet). Daarnaast een groot artikel in de Volkskrant over hoe werknemers in de vleesindustrie worden behandeld. Maar goed, er zijn zo van die dagen dat je de juiste toon niet vindt of dat je leidt aan een teveel aan zelfrelativering.

Bovendien had ik een dag eerder lekker gekookt uit RUND, van John Torode. Ik kreeg het van Cynthia van DeVrijeKoe. Het boek had een betere vertaler verdiend, maar het biedt wel heel veel inspiratie in de vorm van 100 recepten die op een aanstekelijke manier zijn neergepend. Misschien dat zoiets me ook wel te vrolijk maakt voor een ernstige poging tot bestorming van barricades en waaghalzerige sprongen in bressen.

Uit het boek heb ik 'De beste aardappels uit de oven' gemaakt. Daarvoor heb ik een half potje van mijn gekoesterde griebenschmalz gebruikt. Ik denk dat dat een doodzonde is, maar het leverde wel de lekkerste aardappels ooit op. Daarnaast heb ik - speciaal voor mijn zonen - hamburgers gemaakt met oystersaus en ketchup in plaats in plaats van peper en zout en ook dat was een ontdekking. Een klein probleem was wel dat ik geen ketchup in huis had, maar gelukkig is dat snel gemaakt.

Binnenkort ga ik ook Gestoofd rundvlees met knoedels proberen en een Thais recept met vang. Een aanrader dus. De vang is een lastig stuk vlees waarmee je wat moet doen om het eetbaar te krijgen en dus een reden te meer om er mee aan de slag te gaan.

Het is dat ik zo naar slagerij Vlot moet, want anders zou ik hier nog wel een recept aan hebben toegevoegd, maar dat houdt u nog te goed.

RUND
John Torode
Uitgeverij Van Dishoek
ISBN 978-90-475-0832-8

maandag 14 november 2011

Ach, wetenschap...

Vorige week had ik een soort van aanvaring met ene Lars Charas, die met veel aplomb dingen beweert die mij volkomen onzin lijken. Zo noemt hij dierenwelzijn een erg Nederlandse discussie en dus niet relevant als het gaat om duurzaamheid.

Verder is hij zeer uitgesproken in zijn mening dat rundvlees slecht is en kippenvlees veel en veel beter. Zo zou het onder andere veel beter zijn op gebied van water- en energieverbruik. Uiteraard is de baarlijke onzin en het product van oversimplificatie. Koeien in natte polders die nauwelijks worden bijgevoerd en die geen soja consumeren, scoren op die gebieden eerder beter dan slechter dan (scharrel)kippen.

Maar dat is nooit onderzocht
Ik liet de heer Charas weten dat hij appels met peren vergelijkt omdat er nogal wat verschil is tussen de ene koe en de andere. De heer Charas antwoordde, met nauwelijks verholen dedain, dat mijn oprisping gekleurd was door mijn economische belangen... In elk geval bleek hij niet van zins zijn Olympus te verlaten om inhoudelijk op mijn argumenten in te gaan. Zijn enige inhoudelijke argument kwam erop neer dat hij mensen kende die het met hem eens waren.

Vandaag stond meneer Charas weer in Trouw. Wederom tenenkrommend en je vraagt je af hoe een zichzelf respecterende krant er toe komt een dergelijke charlatan aan het woord te laten. Dit keer beweert de beste man van alles over paddenstoelen en dat biedt wederom een onthutsend kijkje in 's mans psyche. Zo beweert hij met veel aplomb dat wilde paddenstoelen vol van smaak zijn en een stevige beet hebben. Hij vermoedt dat dat samenhangt met de eiwitten, 'maar dat is nooit onderzocht'. Verder komt hij met een recept met kaas. Uiteraard moeten we geen koeienkaas nemen, maar geitenkaas. Waarom zegt hij er niet bij, maar hij geeft wel aan dat voor kaas hetzelfde geldt als voor vlees...

Gelukkig bestaat China
Hij kan het ook niet laten iets te roepen over voedselveiligheid. Zo geeft hij aan dat sommige producten niet meer mogen als we ze lang de huidige wetenschappelijke meetlat leggen. Maar veel producten eten we al eeuwen en 'Voedselveiligheid is het best gewaarborgd binnen traditionele eetculturen...' Nadere uitleg is kennelijk overbodig, maar ik kan er geen touw aan vastknopen..

Nog niet genoeg? Als je noten, paddenstoelen en peulvruchten eet heb je geen vlees nodig, mits je ze in een goede mix verwerkt, volgens Charas. 'Hoe die [mix] er precies uitziet, weet  niemand. Er is nauwelijks onderzoek naar gedaan.' En tenslotte blijkt er in Bhutan een op wilde paddenstoelen geënte economie te bestaan. 'Helaas is er in de westerse wereld onvoldoende vraag naar. Maar gelukkig bestaat China..' Het kan allemaal de schuld van de journalist zijn of van de redactie, dat deze meneer zo vaag uit de hoek komt. Maar, mijn mailcorrespondentie doet echter vermoeden dat de journalist in kwestie een zware dobber heeft gehad aan deze persoon.

Helaas word ik weer ernstig aan het twijfelen gebracht als ik pagina 6 en 7 van het zelfde katern lees. Twee volle pagina's over ene Lynne McTaggart, met als kop 'Wetenschap is ook maar een verhaal'. Ze schreef een boek 'over de gevaren van kindervaccinatie' en een handboek over alternatieve manieren om kanker te bestrijden. Tja, denk ik dan, gras eten, Jomanda? Treurig Trouw.


maandag 7 november 2011

Appels & Peren & Kippen & Koeien

Het is vaak lekker je te wentelen in je eigen gelijk, om op een novemberige maandagmorgen te beginnen aan een krantenartikel waarmee je het bij voorbaat eens bent. Minder leuk dus als dat feestje wordt bedorven omdat de auteur wat gemakzuchtige stellingen poneert, die kant nog wal raken en waarbij de ene na de andere appel met een willekeurige peer wordt vergeleken...

Mijn chagrijn betreft een stuk in Trouw van vandaag, 7 november 2011. Het gaat over hergebruik van voedsel, over smullen van kliekjes. Dat laatste heb ik uiteraard gecursiveerd omdat ik dat haast net zo erg vind als de uitdrukking yummie voor iets dat lekker is. Ik ben erg voor zelf koken en ik vind hergebruik van restjes culinaire creativiteit in optima forma. Zodoende - maar ook om de smaak - ben ik een liefhebber van knödel. Maar dan komt het...

Dierenwelzijn in Pyonyang
De auteur in kwestie vindt dierenwelzijn een wel "erg Nederlandse discussie". So what, denk ik dan, moet het besef dat dierenwelzijn van dieren belangrijk is eerst zijn doorgedrongen tot in Pyongyang voordat het een relevant onderwerp wordt?

Daarnaast pleit hij voor fond als smaakmaker in een vegetarische soep om deze een echte vleessmaak te geven. Ik werk zelf graag met fond, maar wat er duurzaam aan is, ontgaat me. Als je soep wilt met een echte vleessmaak, kan je beter gewoon beginnen met een vlees- of kippenbouillon in plaats van eerst een bouillon te maken, deze in te dikken en die dan weer te verdunnen.

Maar het wordt nog erger. Zo plaatst hij een terloopse opmerking over de duurzaamheid van rundvlees. "Rundvlees heeft een zeer slechte ecologische voetafdruk. Het kost veel energie, water en ruimte." "De ecologische voetafdruk" [van kippen] "is een stuk gunstiger: 40% van die van rundvlees." Is dat nu ineens ongeacht of het biologische kippen, scharrelkippen of kooikippen zijn? Waarvan bij de laatste twee standaard de snavel wordt afgeknipt of gebrand, maar goed, dat was geen thema in zijn betoog, want te Hollands.

Dan liever een vinexwijk
Op gebied van ruimte scoren kippen inderdaad super, met 15 tot 17 kip per vierkante meter. Daar kan geen koe tegenop. Ik vraag me wel af of het vanuit een duurzaamheidsperpectief echt heel erg is dat er koeien rondwandelen in gebieden die niet voor akkerbouw geschikt zijn. Inderdaad, je kan daar ook een megastal voor kippen neer te zetten, een vinexwijk of een bedrijventerrein.

Nederlandse koeien, veelal in natte polders, verbruiken vast heel veel water, maar of dat erg is. Daarnaast zijn er koeien die nauwelijks of niet worden bijgevoerd en als ze worden bijgevoerd, dan niet met graan of soja uit droge streken (kom maar eens bij die van ons kijken). Ik wil maar zeggen, de ene koe is de andere niet. Er zijn heel veel koeien, die nooit een grasspriet zien, die voornamelijk graan, mais en soja eten. Die hebben inderdaad een heel slechte ecologische voetafdruk, maar dat geldt dus niet voor alle koeien.

Ik heb de opmerking over de energiebelasting niet behandeld, want ik weet het gewoon niet, maar ook hier heb ik het idee dat appels met peren worden vergeleken. Ik heb wat vragen uitgezet, dus wordt vervolgd

maandag 8 augustus 2011

Proeverij met oude koeien - update 1

Verbeter de wereld, begin bij je bord...het zou een mooie slogan kunnen zijn voor MijnKoeJouwKoe, de VrijeKoe of Livar.

Immers, als je dan tóch vlees eet, dan maar liever van dieren die een mooi leven hebben geleid en die en passant ook nog lekkerder vlees opleveren. Maar het kan altijd nóg beter. Dat wil zeggen een mooi en lang leven en nóg lekkerder. Ik heb daar ooit in een eerdere blog over geschreven.

In die blog ging het over vlees van 18-jaar oude koeien dat zo ongeveer het lekkerste van het lekkerste is volgens een bekende Duitse chef. Het betreft dieren die hun leven in het Spaans/Baskische Galicië slijten en speciaal worden geselecteerd op leeftijd en vetverdeling. Ik liet doorschemeren dat dat me voor Nederland ook wel iets leek, waarop Trendwatcher Marjan Ippel me aanspoorde om dat vlees naar Nederland te halen. Ik gaf daarop aan dat ik eigenlijk zocht naar vlees van oude Nederlandse koeien.

Vandaag bedacht ik me - het is wat traag - dat ik het ene kan doen en het andere niet hoef te laten. Zo rijpte het plan om een proeverij te organiseren op basis van vlees van die heel oude Spaanse koeien.

Het doel van de proeverij is:
  • schaamteloze, maar sneaky pr voor MijnKoeJouwKoe en DeVrijeKoe
  • promotie van het vlees van die Spaanse koeien (waarom ook niet, zolang we nog geen Nederlands  alternatief hebben),
  • aandacht voor het feit dat oude (melk)koeien, anders dan het vooroordeel doet geloven, ontzettend  lekker vlees opleveren en
  • het werven van Nederlandse boeren die hier brood in zien
De laatste twee doelen zijn ook meteen heel nobel en duurzaam. Immers, Nederlandse melkkoeien gaan veel te kort mee. Gemiddeld na 5,3 jaar verdwijnen ze naar het slachthuis terwijl ze als ze 8 zijn pas optimaal produceren en makkelijk tot hun dertiende in productie kunnen blijven. Dit lijkt de wetten der economische logica te tarten, maar veel koeien moeten voortijdig worden afgevoerd omdat ze uitglijden in de stal en dan een poot breken. De oorzaak is dat de marge op melk zo laag is dat boeren ongeveer op alles moeten bezuinigen en dus ook op strooiselmateriaal - tegenwoordig vaker zaagsel dan stro. Dat laatste is door de vraag naar biobrandstof duur geworden. De proeverij kan helpen hier weer wat aandacht op te vestigen.

Samen  met mijn kookschrijvende en kokende volgers moet het toch niet zo moeilijk zijn dit van de grond te tillen. Kortom: Schrijft u allen in!

Update
Inmiddels is bekend dat de eigenaar van het Spaanse bedrijf bereid is om de proeverij persoonlijk te komen opluisteren. Hij zal dan alles over het vlees en de koeien vertellen.

Een datum en een plaats zijn nog niet bekend.

Stem op ons project voor de ASN Bank Wereldprijs!
Wij maken met ons project Jouw Koe mijn Koe kans op de ASN Bank Wereldprijs van € 10.000,-.
Stem hier op ons project voor de ASN Bank Wereldprijs.

Kijk voor andere blogs ook op Blogspot.

woensdag 20 juli 2011

Van kop tot staart

De mens is een vreemd dier. Dat heeft aardige kanten, maar ook bedenkelijke. Op sommige dagen heb ik oog voor de aardige en op andere voor de bedenkelijke en gek genoeg kan het dan best om dezelfde kanten gaan. Maar goed, ik heb het niet graag over mezelf, althans niet als het over mijn eigen aberraties gaat.

Eén van die merkwaardige aspecten betreft onze weerzin tegen het eten van herkenbaar vlees. We eten met een gerust hart frikadellen en gehakt van de kiloknaller. Spul dat vaak goedkoper is dan kattenvoer dat al enige tijd over de datum is. Het idee een niertje, runderwang of -tong te eten echter doet menigeen (ik heb het over hele volksstammen onvervalste vaderlanders) pips wegtrekken. Dat gehakt en frikadel alleen maar zo goedkoop kunnen zijn bij de gratie van de verteerbaarheid van ogen, uiers, baarmoeders en andere vormen van culinaire extravagantie mag de pret niet drukken.

Dus eten we van koe, varken en kip bij voorkeur de minder herkenbare onderdelen. Entrecotes, tournedos, biefstukken, haasjes, koteletten, gehakt uiteraard en filets. Vissen moeten van hun  kop worden ontdaan en liefst aangeboden worden in de vorm van sticks of kibbeling.

MijnKoeJouwKoe wil echter dat mensen weer gewoon dieren gaan eten. Van kop tot staart en dan letterlijk. Dus van staartstuk tot wang en tong. Niet vanuit een soort kuisheidsgelofte, maar omdat het zo zonde is vanuit een culinair oogpunt, dat we onze smaakbeleving zo inperken. Want echt, die wangen en die tong zijn heerlijk en een welkome afwisseling op de entrecotes en de ribeyes. Niks tegen die laatste stukken vlees, maar een mens wil toch ook wel eens iets anders op zijn brood dan pindakaas? Zodoende heb ik vandaag - eindelijk - de receptenpagina verrijkt met een recept voor rundertong en voor niertjes.

Voor degene die geen zin heeft op de link te klikken:

Stoofschotel van kalfsnier en kalfslende
  • 1 kalfsnier

  • 6 cl olijfolie

  • 30 g boter

  • 1 teentje knoflook

  • 250 ml kalffond

  • 400 g kalfsfilet

  • 50 g parmezaanse kaas

  • witte wijn
  • 
rozemarijn

  • platte peterselie
  • 
bloem

  • peper

  • zout
De niertjes ontdoen van hun vet, goed zouten, na tien minuten het zout er vanaf spoelen en droogdeppen. De niertjes met bloem bestuiven, in de boter met de olie, de rozemarijn, fijngehakte knoflook en de fijngesneden peterselie op een matige vlam aanbraden. Daarna met een scheut witte wijn blussen. De fond toevoegen en op een heel laag vuur, met de deksel op dee pan tien tot twaalf minuten stoven. De filet ondertussen in plakken snijden, met zout en peper bestrooien en de laatste drie minuten laten meestoven. Voor het serveren parmezaanse kaas aan de saus toevoegen.
Lekker met Steinpilzknödel.

Runder- of kalstong in room-mierikswortelsaus (zes personen)
  • 1 rundertong van ongeveer 1 kg
  • bosje soepgroenten (prei, wortel, sellerie)
  • een halve ui
  • 5 peperkorrels
  • 2 eetlepels bloem
  • 2 eetlepels boter
  • 3 eetlepels mierikswortel - vers geraspt of uit een potje
  • 1 dl slagroom
  • zout en peper
De gehalveerde ui met ongeschild, zonder vet in een droge pan op het snijvlak bruin roosteren. de tong onder stromend koud water grondig wassen en daarna in een grote pan in ca. 3 liter water met de soepgroenten en de ui aan de kook brengen en gaar koken. Dit duurt ongeveer drie uur. Hij is gaar als de ‘huid’ loslaat. Af laten koelen, kooknat bewaren en de tong van de witte ‘huid’ ontdoen en daarna in plakken snijden.

In een pan de boter verhitten, de bloem toevoegen en goudbruin laten worden. Dan het kookvocht toevoegen en onderwijl goed doorroeren met een garde, tot de gewenste dikte is bereikt. Tien minuten zachtjes laten koken en op smaak brengen met zout, peper, room en mierikswortel. Eventueel een heel klein beetje suiker toevoegen
Lekker met gekookte aardappelen met veel peterselie, aardappelpuree, worteltjes of koolrabi.

maandag 18 juli 2011

Van sterren en reputaties

Als je vrijdagmiddag laat belt omdat je toelichting op iets wilt hebben, dan heb je er begrip voor dat dat niet meteen lukt. Nu is geduld niet mijn meest in het oog springende karaktertrek, maar dat wachten heeft soms voordelen.

Ten eerste ben ik wat mensen gaan vragen wat zij denken bij het zien van zo'n ster op een verpakt stuk vlees of ei. Dit maakte duidelijk dat de Dierenbescherming een ijzersterk imago heeft. Ongeloof was mijn deel toen ik vertelde dat zo'n ster niet wil zeggen dat de kip in kwestie haar snavel mag behouden. Sterker nog, dat alleen biologische kippen de snavelschaar ontlopen.

Ten tweede heb ik even gekeken wat je als kippen-, varkens- of koeienboer moet doen om zo'n ster te bemachtigen. Ik citeer (gemakshalve, maar ook omdat niemand me dan kan beschuldigen van mispresentatie van feiten): "Wilt u in aanmerking komen om het Beter Leven kenmerk te voeren? Neem contact op met beterleven@dierenbescherming.nl. Het Beter Leven kenmerk wordt verstrekt aan verpakkers van dierlijke producten (slachterijen, vleesverwerkers of eierpakstations). Veehouders die deel willen nemen aan het kenmerk kunnen contact opnemen met de verpakker."

Dus komen de koeien van MijnKoeJouwKoe in aanmerking voor één, twee of drie sterren? Nee. De reden is niet dat onze koeien niet voor drie of vier sterren in aanmerking komen, maar omdat de Dierenbescherming alleen maar werkt met slachterijen en vleesverpakkers en dus niet met individuele. lokale, ambachtelijke slagers.

vrijdag 15 juli 2011

Sterrenmix van de Dierenbescherming


Er zijn gelukkig steeds meer producten te koop met sterren van de Dierenbescherming. Hoewel, gelukkig, de zogenaamde scharrelkip die met 16 lotgenoten een vierkante meter moet delen (inclusief uitloop) en waarvan de snavel wordt afgekapt, verdient volgens de Dierenbescherming al 1 ster. En dat afkappen mag sinds gisteren nog tot 2021 doorgaan omdat de sector meer tijd nodig heeft voor aanvullende onderzoek (het afkappen is tien jaar verboden). Raar, dat trage onderzoek, want de collega's in Zweden, Denemarken en Oostenrijk zijn wel reeds zijn gestopt met deze praktijk.

Wat ook heel raar is aan de Dierenbescherming (DB), is dat je op hun site helemaal niet kunt zien dat afknippen van snavels is toegestaan en dat deze eensterskip nauwelijks haar vleugels kan uitslaan. Daar kom je pas achter na speurwerk en deductie. Dit is namelijk wat je aantreft op de site van de DB:

Kip (vlees)

- De kippen krijgen meer tijd om te groeien, minimaal 56 dagen.
- Ze zijn van een langzamer groeiend ras, waardoor ze veel sterker en gezonder zijn, geen hartklachten hebben, veel minder antibiotica toegediend krijgen en niet door hun poten zakken.
- De stal heeft daglicht en is voorzien van strooisel (stro, turfmolm, houtkrullen of zand) om in te kunnen scharrelen.
- Dagelijks wordt er graan gestrooid en krijgen de kippen stro, ter verrijking van de leefomgeving.
- Minimaal acht uur per dag is er toegang tot een ruime overdekte uitloop. Deze is minimaal 20 % van de oppervlakte van de stal.
- De bedwelming is met CO2-gas. Hierdoor raken de dieren snel buiten bewustzijn. Dit in tegenstelling tot de gangbare elektrische waterbadmethode, die veel stress voor de kippen oplevert.


Niks dus over kippen per m2 en het afknippen van snavels, maar ook bedrieglijke vaagheid als het gaat om de preventieve inzet van antibiotica. Als je niet doorleest, dan lijkt het leven van de eensterskip best heel aangenaam. Zo'n heerlijke stal met in fijn zonlicht badend zand of ander lekker strooisel, het lijkt wel een Landal kippenparadijs. Maar als je doorleest dan stuit je bij de driesterskip ineens op het feit dat zij haar snavel mag behouden - overigens alleen bij de legkip, bij biologische/driesters vleeskippen lezen we hier helemaal niets over en dat doet het ergste vrezen.

Mij doet het allemaal een beetje denken aan Ik-Kies-Bewust, dat toch vooral de belangen van de producenten niet mag schaden. Het doet daarmee denken aan makelaarsslang, waarbij het woord 'uitgeleefd' wordt vervangen door 'authentieke stijlkenmerken'.

Door relevante informatie weg te laten lijkt het zodoende alsof je een significante bijdrage levert aan het dierenwelzijn als je een kip met 1 ster van de dierenbescherming koopt. Slechts de oplettende eetlezertjes, u kent ze wel, die neuroten die ook de moeite die kleine priegellettertjes op de achterzijde van de verpakking te lezen, zullen ontdekken dat de DB zich schuldig maakt aan een mispresentatie van feiten.

Ik denk dat de DB de consument, de kippen, maar zeker ook zichzelf een slechte dienst bewijst.`

donderdag 14 juli 2011

De aarde is plat

Christian Mittermeier schrijft in Die Zeit en vooroordeelvernietigend stukje over vlees van erg oude koeien. Zo maakt hij gehakt van het idee dat Duitsers humorloos zijn en geen gehakt van oude melkkoeien. Sterker nog, volgens hem is er geen beter vlees dan dat van stokoude melkoeien.


Volgens Christiaan kent elk beroep axioma's en wetmatigheden die door niemand in twijfel worden getrokken. Zo is er geen slager die gelooft dat vlees van een 18-jaar oude koe zonder meer eetbaar is. Net zo min als iemand zich afvraagt of de aarde echt een bol is of de paus katholiek. Maar de schrijvende kok is van de onderzoekende soort en eentje die graag, met Schwung, vooroordelen over boord werpt.

Met een aantal gelijkgestemde zielen blijft hij zodoende onvermoeibaar op zoek naar verrassende en spannende levensmiddelen, want alleen met onrustige geesten en mensen die bereid zijn ongewone dingen te ondernemen kan verandering, verbetering en vooruitgang worden bereikt.

Zo kwam hij op het spoor van een Spaanse onderneming die vlees van runderen selecteert die tussen acht en achttien jaar oud zijn. Dezse dieren komen van de hoogvlaktes van Galicië en Portugal, hebben hun leven lang gekalfd en duizenden liter melk geproduceerd. Het bedrijf slacht maximaal 20 dieren per week, waarvan een deel het predikaat "superextra kwaliteit" krijgt. Hierbij wordt gelet op leeftijd en vetgehalte. De onderneming bestaat sinds 100 jaar en verkoopt uitsluitend aan de horeca.

Zelf heb ik ooit Benicássim (Castellón) een Galicische entrecote gegeten en dat was het lekkerste stuk vlees wat ik ooit heb gegeten. In die omgeving heb ik ook een keer een stuk bijna zwart stierenvlees gegeten en ook dat was ronduit goddelijk.


Christian heeft de proef op de som genomen en een stuk van 5 kg besteld. Het vlees werd in een linnen zak afgeleverd en volgens een toevallige passant sloeg die 18 jaar niet op de leeftijd van de koe, maar was het dier al zo lang dood. Het resultaat viel echter niet tegen. Nadat het vlees in dikke stukken was gesneden en op de barbecue geroosterd, werd het in een oven bij 120ºC nagegaard tot een kerntemperatuur van 55ºC. Dat leverde zacht, zeer aromatisch, mager rundvlees op met een adembenemende smaak en textuur, zo goed als hij en zijn gasten nog nooit hadden gegeten.

Het vlees laat in de mond een smaak na van vers gemolken rauwe melk en van kruidenweiden. De spier zelf is mager en de structuur doet denken aan die van bizon of wild, zonder een spoor van zenen.

Christian heeft het vlees inmiddels op de kaart gezet. In Duitsland is het inmiddels bij de groothandel te koop.

Het originele artikel uit Die Zeit.

maandag 4 juli 2011

Uit de rotstreek

Onze Spar heeft scharreleieren en scharreleieren uit de streek. Zaterdagochtend vroeg kocht ik zo'n doosje omdat mijn twee hennen recent hebben bedacht dat eieren er zijn om op te blijven zitten en mijn jongste zoon graag kuikentjes wil. Ik was wel blij met die streekeieren als aanvulling op het assortiment. Maar bij nader

inzien is het meer een streek die Spar levert dan dat Spar eieren uit de streek levert.

Ik vermoedde onraad toen ik ontdekte dat de eieren maar één ster van de dierenbescherming krijgen, uit Oirschot worden geïmporteerd (88 km enkele reis), begin vorige maand zijn gelegd, maar ook en vooral vanwege de foto's van Harry Beekman, tussen zijn loslopende kippen. Immers scharrelkippen lopen niet los, maar zitten in een krappe kooi. Wat ook geweldig aan de foto's is, een hele berg eieren in het hooi. Hooi+kippen+eieren?? De styliste heeft duidelijk meer verstand van andere zaken.

Ook nog even een blik geworpen op het sterrensysteem van de Dierenbescherming. Wat schetst mijn verbazing... runderen die lekker buiten lopen in een kudde, alleen de koudste maanden in een stal leven, komen nooit verder dan 1 ster, maar kippen die stuken slechter af zijn dan deze runderen, krijgen er maar liefst drie (3, ***). Kennelijk is de lobby van de kippenboeren en stuk beter dan die van de rundveehouders. Vandaar dus ook dat de EU zo graag en vaak reclame maakt voor het meest veelzijdige stukje vlees.

Aanvulling

In het kader van de check, check en dubbelcheck keek ik nog een keer naar de sterrenklassificatie, maar ineens kon ik niks meer over de vierkante meters per kippenratio vinden. Ik vreesde Korsakov of erger, tot ik ontdekte dat de ik mijn informatie had gehaald van de site van het Voedingscentrum en dat die hele andere criteria weergeeft dan die van de Dierenbescherming...

Het lijkt logisch dat de Dierenbescherming de meest betrouwbare bron is, maar aan de andere kant kan ik me niet voorstellen dat het Voedingscentrum zelf met een kippen/oppervlakteratio komt, dus dat is wel weer heel raadselachtig en dus herzie ik mijn oorspronkelijke tekst nog maar even niet.

Ik ga maar even bellen.

Dat leidde tot de volgende reactie van het Voedingscentrum:

Beste Lex van Nek,

In de keuze van onze criteria hebben we gelet op de prioriteiten vanuit consumenten en dierenwelzijnsorganisaties.
Onze focus was op ruimte en daglicht. In eerdere tabellen was er ook info over voer en strooisel, maar omdat dit voor veel systemen niet onderscheidend is, is dat nu weggelaten.
De info hebben we verkregen van de keurmerkorganisaties (Skal, CPE, etc) en de Dierenbescherming. Het is dus niet de bedoeling dat hierin verschillen zijn.

Verschillen die we hebben gevonden:
Rund 1 ster
Buiten minimaal 150 dagen versus april tot oktober -> dit is niet in strijd met elkaar
Kalfjes 6 maanden of 3 maanden bij moeder -> we zullen dit checken en wijzigen
Rund 2 sterren is nog niet op de markt.
Rund 3 sterren is biologisch (we zullen de 3 sterren aan de tabel toevoegen)
210 versus 120 dagen in de wei -> we zullen dit checken en eventueel wijzigen
6 maanden of geen eis voor kalfjes bij moeder -> Voor biologisch is dit geen duidelijke eis, blijkbaar stelt de Dierenbescherming een extra eis?

Kip 1 ster
Uitloop van minimaal 20% versus 0,3 m2 -> dit is niet in strijd met elkaar
Kip 3 sterren
Leven circa 80 dagen, leven 81-87 dagen; geen duidelijk verschil

In het rapport van de Dierenbescherming, 4 jaar beter leven, staan wel m2 genoemd.

We proberen de tabellen altijd actueel en compleet te houden. Door wijzigingen in eisen en normen en de markt is dit continu in ontwikkeling.
We stellen het op prijs als mensen ons scherp volgen.


Met vriendelijke groet,
Patricia Schutte


Ik blijf het ondertussen raar vinden dat het Voedingscentrum een gen versie hanteert van een systematiek die door de Dierenbescherming is ontwikkeld.