Vleestrouw

Door een ongelukkige speling van het lot lees ik een aantal maanden Trouw*. Da's geen aanrader, althans, niet voor mij. De kookredactrices lijken bijvoorbeeld allen - op eentje na - gefotografeerd door de artiest die de voormalige politica Verdonk zo smaakvol wist vast te leggen. Stiekem vermoed ik dat het de voormalige gevangenbewaarder/politica zelve is in vijf vermommingen met bijpassende aliassen.

Aangezien ik Rita op geen enkele manier als eetlustopwekkend ervaar heb ik nog nooit een aanvechting bespeurd om hun rubriekjes te lezen, laat staan er iets uit te koken... Terwijl ik de stukjes van Loethe, Mac, Onno. Janneke, Marjoleine, Joep, Mac en Felix uit Volkskrant, NRC en Telegraaf altijd als kers op de taart ervaar. Maar goed, hierover had ik me reeds een keer publiekelijk beklaagd.

Verder gaf de krant ruim baan aan ecocharlatan Lars Charas die maandagen achter elkaar vreselijke onzin mocht debiteren. Om een voorbeeld te geven, de beste man vindt dierenwelzijn zó Hollands dat het echt geen issue kan zijn. Maar goed, zo heeft iedereen recht op zijn meninkje.

De filosofie achter
Maar, dan ben je een weekje naar de Franse Alpen geweest en terwijl ik door de stapel kranten werk stuit ik ook op de Trouws/Trouwen (?) en wat schetst mijn verbazing? Een heel katern "Letter & Geest" over vlees. Bij tijd en wijle, zo mooi dat ik er de tranen van in mijn ogen krijg en bovendien schitterend vorm gegeven. In dezelfde editie - ander katern - een heel stuk over worst en hoe mooi het slagersvak is.

En, dat is nog niet alles. In de laatste editie van 2011 worden trendwatchers als Marjan Ippel en Hilde Roothart aan het woord gelaten. We gaan kennelijk toe naar een tijdperk van holistisch en sociaal eten, naar eten van kop tot staart, naar een zaaicultuur en mini-economieën (klein beginnen, bruggen slaan tussen stad en platteland, consumenten worden ook producenten). Het leest een beetje als de filosofie achter DeVrijeKoe/MijnKoeJouwKoe.

En of dat alles nog niet genoeg is: broedende zeearenden in de Biesbosch (bij de Koeien van Arnoud dus) en een heel stuk over 'beerputten', maar dat komt een andere keer aan de orde.

*) De nuttige en van alle gebruiksgemakken voorziene site van Trouw voorziet helaas nietin de mogelijkheid (tijdelijke) abonnementen stop te zetten, maar wat wil je ook met zo'n  naam....

Proeverij met oude koeien - update 1

Verbeter de wereld, begin bij je bord...het zou een mooie slogan kunnen zijn voor MijnKoeJouwKoe, de VrijeKoe of Livar.

Immers, als je dan tóch vlees eet, dan maar liever van dieren die een mooi leven hebben geleid en die en passant ook nog lekkerder vlees opleveren. Maar het kan altijd nóg beter. Dat wil zeggen een mooi en lang leven en nóg lekkerder. Ik heb daar ooit in een eerdere blog over geschreven.

In die blog ging het over vlees van 18-jaar oude koeien dat zo ongeveer het lekkerste van het lekkerste is volgens een bekende Duitse chef. Het betreft dieren die hun leven in het Spaans/Baskische Galicië slijten en speciaal worden geselecteerd op leeftijd en vetverdeling. Ik liet doorschemeren dat dat me voor Nederland ook wel iets leek, waarop Trendwatcher Marjan Ippel me aanspoorde om dat vlees naar Nederland te halen. Ik gaf daarop aan dat ik eigenlijk zocht naar vlees van oude Nederlandse koeien.

Vandaag bedacht ik me - het is wat traag - dat ik het ene kan doen en het andere niet hoef te laten. Zo rijpte het plan om een proeverij te organiseren op basis van vlees van die heel oude Spaanse koeien.

Het doel van de proeverij is:

• schaamteloze, maar sneaky pr voor MijnKoeJouwKoe en DeVrijeKoe
• promotie van het vlees van die Spaanse koeien (waarom ook niet, zolang we nog geen Nederlands  alternatief hebben),
• aandacht voor het feit dat oude (melk)koeien, anders dan het vooroordeel doet geloven, ontzettend  lekker vlees opleveren en
• het werven van Nederlandse boeren die hier brood in zien

De laatste twee doelen zijn ook meteen heel nobel en duurzaam. Immers, Nederlandse melkkoeien gaan veel te kort mee. Gemiddeld na 5,3 jaar verdwijnen ze naar het slachthuis terwijl ze als ze 8 zijn pas optimaal produceren en makkelijk tot hun dertiende in productie kunnen blijven. Dit lijkt de wetten der economische logica te tarten, maar veel koeien moeten voortijdig worden afgevoerd omdat ze uitglijden in de stal en dan een poot breken. De oorzaak is dat de marge op melk zo laag is dat boeren ongeveer op alles moeten bezuinigen en dus ook op strooiselmateriaal - tegenwoordig vaker zaagsel dan stro. Dat laatste is door de vraag naar biobrandstof duur geworden. De proeverij kan helpen hier weer wat aandacht op te vestigen.

Samen  met mijn kookschrijvende en kokende volgers moet het toch niet zo moeilijk zijn dit van de grond te tillen. Kortom: Schrijft u allen in!

Update
Inmiddels is bekend dat de eigenaar van het Spaanse bedrijf bereid is om de proeverij persoonlijk te komen opluisteren. Hij zal dan alles over het vlees en de koeien vertellen.

Een datum en een plaats zijn nog niet bekend.

Stem op ons project voor de ASN Bank Wereldprijs!
Wij maken met ons project Jouw Koe mijn Koe kans op de ASN Bank Wereldprijs van € 10.000,-.
Stem hier op ons project voor de ASN Bank Wereldprijs.

Kijk voor andere blogs ook op Blogspot.