Flexitariër Rex

Natuur & Milieu doet haar best om mensen te bewegen flexitariër te worden. Een nobel streven al doet de term me erg denken aan - gelukkig* - reeds lang uitgestorven heel enge besten. Vandaag heb ik voor het eerste een blik geworpen op hun website.

Het stemde me niet heel erg vrolijk, als ik eerlijk ben, zelfs geen sikkepit vrolijk. Op die website is een zogenaamde winkel, met alle mogelijke producten voor flexitariërs. Dat is een goed idee, want minder vlees gaan eten is en blijft een hele opgave. Naast plantaardige producten biedt de virtuele winkel 'deels dierlijke' producten aan. Uiteraard stelde het me teleur dat er geen categorie 'dierlijk' was, want een flexitariër is geen vegetariër en als je dan tóch vlees eet, doe het dan goed.

Enfin, toch maar een blik geworpen op de deels dierlijke producten. De selectie lijkt een doorzichtige poging om mensen voorgoed te laten afzien van het eten van alles waar vlees in zit. Wat een treurigheid. Leverworst en grillworst waarbij een deel van het vlees is vervangen door iets plantaardigs. Het voordeel schijnt bovendien te zijn dat er minder vet in zit. Het komt mij voor als sompig barakkenvoer.

Wat verder heel bedenkelijk is, is dat het producten zijn waarvoor gebruik gemaakt wordt van separatorvlees. Ik zou zeggen dat een echte flexitariër zijn best moet doen een positieve bijdrage te leveren aan de Nederlandse eetcultuur. Dus minder vlees, maar dan wel beter. Dus zeker geen vlees kopen met een totaal onduidelijke herkomst. En als je dan vlees eet, doe het dan in een pure vorm, weet waar het vandaan komt, weet dat de dieren goed zijn behandeld, er geen gebruik is gemaakt van antibiotica als groeibevorderaar, dat de boer een eerlijke prijs heeft gekregen enzovoort.

Ik heb Natuur & Milieu dus voorgesteld om als extra categorie toe te voegen 110% dierlijke producten. Dat is natuurlijk een doortrapte en opzichtige manier om MijnKoeJouwKoe en De VrijeKoe te promoten, maar ik kan daar dan ook acht achter staan. Bovendien streven we er ok echt naar om mensen minder vlees te laten eten - zie ook de recepten - want we hopen dat deelnemers straks liever geen vlees eten dan vlees van een andere dan hun eigen koe.


*- Mijn jongens denken daar heel anders over

Van de stadslandbouw en de apple

Het idee van stadslandbouw stimuleert mensen met een economische levensvisie om hun scepsis ruim baan te geven. Het kan niet uit, het levert te weinig volume op om ertoe te doen, je moet niet willen concurreren met de grote spelers, het is economisch niet duurzaam, we kunnen niet terug naar ot-en-sien, het is niet realistisch enzetera & etcovoort.

De argumenten zijn van een ontmoedigende logica. Daarnaast klinkt stadslandbouw van nature al als een contradictio in terminis.

De beschreven scepsis lijkt echter gebaseerd op de logica van de econoom die denkt dat mensen economische eenheden zijn die zich alleen laten leiden door rationeel-economische overwegingen. De logica van de econoom bij IBM die jaren geleden, schaterlachend, het idee van de PC naar de prullenbak verwees.

Grote veranderingen komen niet zelden voort uit kleine initiatieven van gedreven mensen die denken dat het anders kan en die gewoon ergens op een zolderkamer of in een garage beginnen. Dat zou in het geval van stadslandbouw ook kunnen. De garage of de zolder is dan een achtertuin, parkje of braakliggend terrein en wie weet wat er dan gebeurt.

Neem het voorbeeld van het bedrijf dat sinds deze week het meest waardevolle bedrijf in de wereld is, groter dan oliegigant ExxonMobil. Ooit ergens in een garage begonnen, al talloze malen door de deskundigen afgeschreven als te onorthodox, te speels, te duur, te soft, geen partij voor de grote spelers.

Steve Jobs heeft zich niet laten ontmoedigen door de orakelende economen met hun spreadsheets en ik denk dat de mensen die van mening zijn dat er een alternatief moet komen voor het huidige systeem, waarbij een handjevol grote 'spelers' de voedselmarkt bepaalt, zich ook niet moeten laten ontmoedigen.

Natuurlijk gaat elke vergelijking mank, maar dat dit voorbeeld is een landbouwproduct als logo en ergens maakt het toch een beetje minder mank...

Voor iedereen die zich af en toe toch een beetje laat ontmoedigen, is een bezoek aan TEDxDordrecht een regelrechte aanrader, met name vanwege de 'talk' van Richard Stomp, chief wow officer van WowIdeas. Hij daagt iedereen uit zelf ook chief wow officer te worden.

Stem op ons project voor de ASN Bank Wereldprijs!
Wij maken met ons project Jouw Koe mijn Koe kans op de ASN Bank Wereldprijs van € 10.000,-.
Stem hier op ons project voor de ASN Bank Wereldprijs.

Kijk voor andere blogs ook op Blogspot.

Opening Landmarkt Schellingwoude

Het leven kan raar lopen. Vroeger liepen de koeien van mijn opa in Schellingwoude, gisteren bezocht ik de pas geopende Landmarkt in Schellingwoude. Mijn opa verkocht een deel van zijn melk direct aan een aantal mensen uit de buurt. Hij kon lyrisch worden over de smaak van de melk van een bepaalde koe: 'De melk van Klazina 3 is zo heerlijk notig.' Paling, spiering en sprotjes werden soms met vissers geruild voor zuivelproducten.

Maar goed, de jaren zestig en zeventig leidden tot stadsuitbreidingen, rondwegen, galerijflats, projectontwikkelaars en mijn opa moest maar elders gaan boeren. Vervolgens ging  het platteland innoveren, mechaniseren, consolideren en werd er niet meer verkocht aan de buren (stel je voor, rauwe melk en niet eens halfvol!), alles moest grootschalig en homogeen en bulk en export. De smaak werd weggerationaliseerd, want grootgrutters hebben zo hun eigen ideeën over wat de klant moet willen.

Gelukkig lijkt de wal het schip te keren en beginnen steeds meer mensen het gangbare supermarktaanbod zat te worden. Ze willen weer producten met een authentiek verhaal, met smaak en ze willen weten wie de boer achter de kaas, het vlees en de groente is. Maar veel boeren hebben geen tijd om hun eigen producten aan de man te brengen. De afstand tussen boer en klant, stad en platteland is te groot geworden voor de dagelijkse boodschappen

Landmarkt probeert die kloof te overbruggen met een concept dat bestaat uit een soort overdekte markt waar, naast bijzondere (streek)producten, ook alledaagse producten aangeboden worden zoals chips, bier en wc-rollen. Daarnaast is er een marktrestaurant waar de producten geproefd kunnen worden en verder heeft de bakker een café.

Het is nog wel te zien dat de Nederlandse boeren zich moeten herpakken als producenten van streekproducten. Aan het aanbod is te zien dat er maar weinig boeren in de directe omgeving zijn die klaar zijn voor dit concept. Zo komt het vlees uit de Betuwe en niet van een boer uit Waterland en iets soortgelijks geldt voor de groenten. Wat mij betreft zou ook de signing wel wat duidelijker een link mogen leggen naar de producerende boeren.

Het is al met al een dapper initiatief dat navolging verdient. Immers, de markt voor streekproducten bevindt zich in een typische kip-ei-situatie. De klanten willen wel streekproducten, maar ook gemak, de boeren willen wel produceren, maar willen ook afzetzekerheid. Voor boeren ligt dat iets complexer dan voor bijvoorbeeld een tekstschrijver. Zomaar even omschakelen is er voor een boer niet bij. Zijn productieprocessen duren gemiddeld een jaar en veel van zijn producten zijn zeer beperkt houdbaar. Landmarkt heeft heel dapper besloten deze vicieuze cirkel te doorbreken met een, (vooralsnog) noodzakelijker wijze, wat hybride concept. Laten we hopen dat de klanten blijven komen - gisteren was het druk - en dat ze iets in gang zetten waar iedereen blij van wordt. Dat ze met andere woorden een goed alternatief is voor het leveren aan dat handjevol inkoopcombinaties dat slechts kijkt naar kosten en efficiency.