Copycat II

Strikt genomen geen schending van copyright, maar ethisch minstens zo discutabel...

Met een compagnon heb ik voor een school in Schiedam een nominatie in de wacht gesleept voor het beste duurzame onderwijsplan i.c.m. het bedrijfsleven. Zeer tot onze verbazing overigens, want we hadden maar een krappe week om een compleet plan uit te werken.

Eén van de 22
Aanvankelijk dachten we dat we slechts waren genomineerd omdat er maar drie inzendingen waren en dan behoor je al snel tot een van de drie genomineerden. Maar ons duurzaamheidsplan in het kader van de groene urgentie was een van de 22 plannen..

Vooraf hadden we van de school twee toezeggingen gekregen. Ten eerste zouden we bij een eventuele nominatie het volledige prijzengeld mochten houden, maar als we niet zouden worden genomineerd, dan zouden we sowieso het plan mogen uitvoeren.

Bijschrift toevoegen

Directeur verschijnt in beeld
Du moment dat bekend was dat we waren genomineerd en dat we dus minimaal €5000 hadden gescoord verscheen de directeur in beeld. Hij stelde voor het geld samsam te verdelen. Wij vonden dat - voorzichtig uitgedrukt - niet heel erg chic. Maar we hielden ons rustig, want dat we ons eigen project op de school mochten uitrollen werd schriftelijk herbevestigd. Little did we know...

Op 2 december hadden we op de school een afspraak met de directeur en zijn decaan. Na ongeveer een uur deelde de eerste ons mee dat we niet zouden worden ingezet voor de uitvoering omdat hij alleen met Schiedamse bedrijven zaken wilde doen...

Toen we aangaven niet akkoord te kunnen gaan met de gang van zaken, kwam de betreffende directeur ineens met nog andere argumenten op de proppen. Zo waren we achtereenvolgens zweverig, drammerig, onaangenaam in de omgang (okay, ik ben wel een wat sikkeneurig) en wisten we niks van de doelgroep. Waar de beste man deze kennis vandaan haalde weet ik niet, want ik ontwikkel al ruim vijftien jaar projecten  voor vmbo'ers in Rotterdam en omstreken (Schiedam uitgesloten).

Hoewel we de prijs op 25 november ontvingen, stond de helft van het prijzengeld pas begin februari op de rekening. We hebben ons beklaagd bij zijn raad van bestuur, maar dat reageert allesbehalve adequaat. Vreemd, want toevallig heeft de school zelf een mailbericht gestuurd waarin de afspraken en de gang van zaken zijn weergegeven.

Uiteraard hebben we ook een factuur gestuurd voor het feit dat de beste man ons op 2 december naar Schiedam heeft laten komen alleen om te vertellen dat we niet zouden worden ingehuurd.

Vandaag begrepen we van de secretaresse van de RvB dat er werd gewerkt aan een brief, maar dat de dame in kwestie niet aan de telefoon wenste te komen. Enfin ik ga maar eens zoeken naar een discutabel incassobureau en een briefje voorbereiden voor de organisator van de betreffende competitie.

Copycat I

Du moment dat ik besloot om via twitter TalkinFood en de SpinazieAcademie ging volgen onstpon zich daar een verhitte discussie over copycats.

Even dacht ik dat ik als gevolg van onbenulligheid iets had gedaan wat in het verkeerde keelgat was geschoten, maar dat bleek niet het geval. Ook opzettelijk had ik me nergens schuldig aan gemaakt.

De dames in kwestie waren gewoon boos op het schaamteloze schurken zonder fantasie en daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Immers zelf ben ik ook meermaals het slachtoffer geworden van schaamteloze onbenullen. Zo hoorde ik twee jaar geleden een lokale wethouder vertellen over een geweldige menukaart van een restaurant in Stolwijk. Zó leuk, vulde zijn zijn vriendin hem aan, ze hadden de recepten van de gerechten op de kaart afgedrukt. Uiteraard heb ik beaamd dat dat wel een heel erg leuk idee was en en passant maar even gevraagd of ze wisten van wie dat restaurant was.

Gôh, wat gek... jaren geleden vond hij dat toch helemaal geen goed idee? Nou ja, dan zou ik wel snel een bedragje van hem ontvangen. Leek me niet zo gek, want had ik hem niet een keer aan een leuke cateringklus geholpen?

Tot nu toe - het zal niemand verbazen - nog niks ontvangen. Misschien is het wel een aardig idee een keertje in Stolwijk te gaan genieten van Europese regionale specialiteiten. Geloof niet dat ik dan geld hoef mee te nemen...

Eetwijzer #1

SLUIPSUIKER

Betuttelen?
Afgelopen zondag de mogelijkheid gemist om prof. Jaap Seidell te spreken tijdens een wetenschapscafé in Gorinchem. Het thema was overgewicht en de rol van de overheid -ik vat het wat kort door de bocht samen... Is de overheid niet betuttelend bezig als ze zich met dit soort zaken gaat bezig houden?

Inderdaad, veel te betuttelend: mensen mogen zich best bewust dood eten, zoals ze ook best helmloos mogen motorrijden, geen veiligheidsgordel om hoeven, dronken achter het stuur mogen kruipen en onverzekerd mogen autorijden. Het probleem is echter dat iedereen wel weet, dat rijden zonder gordel levensgevaarlijk kan zijn, maar dat bijna niemand weet wat hij eet.

UNFAIR TRADE

Fabrikanten vinden dat wel fijn, want zo kunnen ze ongestoord dure ingrediënten vervangen door goedkope subsituten en m.n. suiker en zout. Van de overheid mogen ze ongestoord de suggestie wekken dat er bosvruchten zijn gebruikt (0,05% aardbeiensap), water toevoegen met varkenseiwit (kipfilet 300 gr voor de prijs van 400 gr!), kaas vervangen door een chemische substantie en claimen dat mayonaise met bijna 20% suiker een gezonde keuze is.

Diezelfde overheid legt wel geduldig uit dat roken slecht voor ons is en verplicht fabrikanten zelf hun verpakkingen te ontsieren met deprimerende teksten. Alsof er überhaupt nog een roker te vinden is die dát niet weet... De tabaksindustrie ondergaat dit gelaten, want die weten ook wel dat dit geen enkel effect heeft op de verkoopcijfers.

Enge-NUMMERS

Het probleem is dat te veel mensen geen idee hebben waar ze zo dik van worden. Moeders denken er goed als ze een vloeibaarontbijtdrankje kopen voor hun kinderen. Er staat toch op dat het een bewuste keuze is? Ook deze drankjes bevatten vaak bijna 20 gram suiker per 100ml. Natuurlijk staat het allemaal keurig op de verpakking, maar dan wel in heel kleine lettertjes.

Overgewicht begint zoetjesaan een volksziekte te worden. Dat deze epidemie vooral laag opgeleiden en allochtonen treft mag geen verbazing wekken. Het zijn juist deze mensen die relatief veel gemaksvoedsel en snacks consumeren en die vaak ook slecht geïnformeerd zijn. Mijns inziens is er helemaal geen sprake van betutteling als de overheid hier haar verantwoordelijkheid neemt.

Hoe? Zoals we video's voorzien van een serie simpele labels om aan te geven dat de inhoud schadelijk kan zijn voor de consument, zo kan dan ook voor voedsel. Dat is geen betutteling, want zoals het iedereen vrij staat films te huren met onwelvoeglijke taal, seks en geknok, zo mogen mensen ook junkfood kopen. Maar als ze junkfood kopen, dan moet dat wel duidelijk zijn. Daar heeft de overheid een rol als beschermer van de burger.