Puur maar misschien niet eerlijk

Ik vrees dat ik binnenkort opvallend vaak onopvallend gevolgd zal worden door onopvallende lieden met gleufhoeden en trenchcoats. Ik ontkom er immers niet aan om in deze blog wat woorden te gebruiken die uitgefilterd worden door bevriende inlichtingendiensten. Maandag namelijk hoorde ik Joris Lohman van de Youth Foodmovement (YFM) op Radio1 zulke ongelooflijk gematigde dingen zeggen over AH's Puur en Eerlijk, dat ik me ging afvragen of ik soms een fundamentalistische food-extremist ben geworden.

De aanleiding was de stellingname van Foodwatch tegen AH's Puur en Eerlijk. Foodwatch vindt het namelijk puur nóch eerlijk dat Albert Heijn de suggestie wekt dat de producten van dat huismerk puur én eerlijk zijn. Want de grootgrutter legt de lat voor dit 'huismerk' wel heel erg laag. Als slechts één component een keurmerk heeft op gebied van duurzaamheid, dan valt het al in de prijzen.

...dat gaat dan echt over gezondheid
Een voorbeeld, cake die stijf staat van de e-nummers, maar waarvoor eieren zijn gebruikt met een ster van de Dierenbescherming (u weet wel beter leven, maar zonder snavel en met heel veel op 1m2) is Puur & Eerlijk. Althans volgens de opvatting van AH. Joris vindt dat verdedigbaar en noemt en passant Ik-Kies-Bewust als lichtende voorbeeld. Maar, daar lijkt hij het spoor helemaal bijster. Hij zegt daarover, '...dat gaat dan echt over gezondheid..." Dat weten we dan ook weer...

Maar, terug Puur & Eerlijk en/of AH. Deze laatste zegt, dat ze het de consument gemakkelijk wil maken om tot goede keuzes te komen, maar tevens is Puur en Eerlijk een marketinginstrument. Waar AH een beetje aan voorbij gaat is dat de gemiddelde consument nog steeds denkt dat "en" en betekent en "of" of. Al met al krijg ik sterk de indruk dat marketing en voorlichting bij AH op gespannen voet leven. Waar Joris van mening lijkt dat AH best goed bezig is, heb ik maar snel de petitie van Foodwatch getekend.

NB's
1 - Vooralsnog ga ik ervan uit dat Joris zijn dag niet had.
2 - Voor alle duidelijkheid, Ik-Kies-Bewust is evenmin een betrouwbaar kompas voor de zoekende consument

Voedselveiligheid

Zie: www.hoeveelsuikerziterin.nl

Zojuist heb ik met een half oog naar een filmpje over voedselveiligheid gekeken. Met een half oog omdat ik ernstig werd afgeleid. Ik heb namelijk zo mijn ideeën over dingen - lang niet over alles gelukkig - en soms leiden die ideeën ernstig af. Ditmaal werd ik dus weer eens ernstig afgeleid want over voedselveiligheid heb ik ernstig afwijkende ideeën

Bij voedselveiligheid gaat het bijna altijd over zaken waar je acuut ziek van wordt. In een heel enkel geval wil het nog wel eens over een vreemde stof gaan waar je op termijn een aandoening van kunt krijgen (dioxine, pcb's, groeihormonen), maar meestal gaat het over ziektekiemen zoals salmonella, listeria en ander microbiëels.

De gemene deler is dat het zaken zijn die onbedoeld in het eten zitten. Niet dat clenbuterol zomaar spontaan in vlees terecht komt of dat antibiotica die leiden tot resistente bacteriestammen tot de natuurverschijnselen gerekend kunnen worden, maar ze worden niet toegevoegd opdat we deze zaken consumeren.

Kilo's lichter
De EU pompt miljarden in de landbouw of in de voedingsindustrie, dat wordt me nooit helemaal duidelijk, om de voedselveiligheid te verhogen. Daarbij gaat het met name om hygiëne en dat snap ik niet zo goed. Natuurlijk is het erg dat er mensen doodgaan aan een salmonella-infectie of listeria, maar goed beschouwd komt dit maar heel weinig voor. De meeste mensen komen met de schrik vrij en zijn na afloop wat kilo's lichter.

Tegenover die betrekkelijk zeldzame gevallen staat een enorme toename van mensen met overgewicht en obesitas. Dit leidt tot tal van aandoeningen die ertoe leiden dat mensen eerder dood gaan en minder jaren in goede gezondheid slijten. Dat dit de maatschappij veel geld kost en veel ellende oplevert zal duidelijk zijn.

Voor een deel wordt de toename van overgewicht veroorzaak door het kwistige gebruik van suiker. Suiker dat men vaak ongemerkt binnenkrijgt in de vorm van sluipsuiker. Ongemerkt, bijvoorbeeld omdat je niet verwacht dat er suiker in de zoutjes zit of omdat de verpakking gezondheid suggereert of omdat er vertrouwenwekkende labels op staan. Je zou verwachten dat de overheid daar tegen optreedt en mensen helpt een bewuste keuze te maken (een 'echte bewuste keuze). Immers je mag verwachten dat de grootste problemen de meeste aandacht krijgen, maar helaas. En waarom? We kunnen slechts gissen.

Al met al blijft het raar dat er wel veel aandacht is voor onbedoelde ziekmakers, maar dat elke fabrikant met een gerust hart suiker mag toevoegen.