Sjoemelwater

De Keuringsdienst van Waarde berichtte over het schandalige feit dat pagasius met water wordt geïnjecteerd zodat de niets vermoedende koper voor water betaalt in plaats van voor vis. Je zou zeggen, een economisch delict. De Duitsers mogen hun sjoemelsoftware hebben zodat hun auto's schoner lijken dan ze zijn, wij hebben ons sjoemelwater. En waar mannen van Volkswagen toch een beetje moeten slikken van een boete van 19 miljard, durven wij u te voorspellen dat de vissjoemelaars er niets van zullen merken.

Dood dier opvullen met water is namelijk een routinezaak in de business. Er zijn apparaten te koop, 'tumblers' geheten, die net zo snel draaien als de slachtlijn, zodat het injecteren met water* geen oponthoud oplevert.

En nee, dat is GEEN oplichting, tenzij je bent vergeten de afdeling juridische zaken te raadplegen. Je moet het beestje alleen even een andere naam geven. Zoiets als Vietnam Pangasius, een puur en eerlijk visproduct. Klinkt nog eerlijker dan Pangasius, maar zoals een kipproduct geen zuivere kip is, is een visproduct geen vis.

Plonskip
Hoe we dat weten? We lazen ooit (ergens in 2007) het verbazingwekkende antwoord van mevrouw Verburg op een kamervraag van mevrouw Thieme over kipfilet in supermarkten. Onderzoek had aangetoond dat die meer dan 90% water bevat. Zeg maar een soort plonskip.

Mevrouw Thieme vond dat schandalig, maar de toenmalige minister wist haar snel tot bedaren te brengen. Immers, het was keurig volgens de EU-richtlijnen geëtiketteerd. Op de verpakking stond kipproduct of kipbereiding en dan weet een kind dat het niet om kip gaat. Het ziet er wel uit als kip en je verwacht kip, maar het is gewoon waterkip, dat wil zeggen filet met gemiddeld 25% water met varkenseiwit. Case closed en geen haan die er meer naar kraait.

*dat water is geen zuiver water, maar bevat ook varkenseiwit omdat het er anders meteen weer uitloopt.

Suprême de volaille archiduc

Koken is geen bakken. Bakken luistert nogal nauw als we Cees Holtkamp, Edwin Klaasen en andere bakkers mogen geloven. Bij koken kan je je wat meer vrijheden veroorloven en luistert het allemaal wat minder nauw. Wij willen uiteraard niet de verdenking op ons laden een enge vorm van orthodoxie aan te hangen, maar zelf denken we dat ook bij koken paal en perk gesteld moet worden aan de interpretatievrijheid.

Maar al te vaak leidt het tot recepten gerechten die de naam dragen van het origineel, maar daarmee houdt ook meteen alle gelijkenis op. Zoiets als klassieke muziek met een lekkere housebeat eronder. En net als bij klassieke muziek is er een goede reden dat 'klassieke' gerechten klassieke gerechten zijn geworden, dat die 'composities' de tand des tijds hebben doorstaan.

Zwaar beduimeld
Wij bedachten ons dit alles toen we Suprême de volaille archiduc wilden gaan maken en gemakshalve Julia Child's recept hiervoor van internet plukten. Helaas was dat recept een Amerikaanse variant met maten die misschien wel driemaal waren geconverteerd en toen we nog even verder googelden ontdekten we nog wat varianten waarbij de een gebruik maakte van kippenbouillon en de andere de citroen achterwege liet. Dus hebben we ons zwaar beduimelde exemplaar van Mastering the Art of French Cooking maar weer eens ter hand genomen.

• 4 kipfilets
• citroen
• anderhalve ui (fijn gesnipperd)
• 75 gram boter
• paprikapoeder - mild/zoet
• boter of schmalz van kip
• peper en zout
• droge vermouth of Noilly Prat
• runderbouillon
• peterselieblad
• slagroom
• bakpapier

Dep de kipfilets droog, kruid ze met zout en peper en smeer ze in met citroensap.
Doe de ui in een pan kokend water, laat 1 minuut meekoken, doe over in een vergiet en spoel af met koud water en laat uitlekken.
Smelt de boter op een kleine vlam in een braadpan die in de oven kan en verwarm de oven vast voor op 200ºC.
Doe de uien in de pan en laat ze glazig en laat ze samen met een theelepel zout en een eetlepel paprikapoeder met de deksel op de pan, langzaam glazig worden.
Dan de kip erbij. Even wentelen door de ui/paprika en dan bedekken met een stuk bakpapier dat mooi in de pan past.
Deksel op de pan en de pan in de oven schuiven.
Na tien minuten kijken of de kip gaar is. Gewoon met een vinger voelen of de filets veerkrachtig aanvoelen.
Als ze gaar zijn, pan terug op het fornuis en de filets op een bord apart zetten.
Voeg een half wijnglas bouillon toe en een gelijke hoeveelheid vermouth. Kook dit in totdat het stroperig wordt.
Voeg 250 ml slagroom toe en laat nog even inkoken.
Breng op smaak met peper en zout en citroen.
Kip terug in de pan om weer op temperatuur te komen en serveren met wat peterselie.

Een simpele salade erbij, rijst en aardappelen (puree, gebakken, gekookt, gefrituurd).

We kunnen ons er nu reeds op verheugen.