Gisteren wilde ik vol goede moed ten strijde trekken tegen een massa onrecht in de wereld. Aanleiding was een twittertwist tussen @mariannethieme en @heijerhof over de bedenkelijke rol van supers, kiloknallers, boeren, voorwaarden vooraf (of niet), de rol van de overheid (of niet). Daarnaast een groot artikel in de Volkskrant over hoe werknemers in de vleesindustrie worden behandeld. Maar goed, er zijn zo van die dagen dat je de juiste toon niet vindt of dat je leidt aan een teveel aan zelfrelativering.
Bovendien had ik een dag eerder lekker gekookt uit RUND, van John Torode. Ik kreeg het van Cynthia van DeVrijeKoe. Het boek had een betere vertaler verdiend, maar het biedt wel heel veel inspiratie in de vorm van 100 recepten die op een aanstekelijke manier zijn neergepend. Misschien dat zoiets me ook wel te vrolijk maakt voor een ernstige poging tot bestorming van barricades en waaghalzerige sprongen in bressen.
Uit het boek heb ik 'De beste aardappels uit de oven' gemaakt. Daarvoor heb ik een half potje van mijn gekoesterde griebenschmalz gebruikt. Ik denk dat dat een doodzonde is, maar het leverde wel de lekkerste aardappels ooit op. Daarnaast heb ik - speciaal voor mijn zonen - hamburgers gemaakt met oystersaus en ketchup in plaats in plaats van peper en zout en ook dat was een ontdekking. Een klein probleem was wel dat ik geen ketchup in huis had, maar gelukkig is dat snel gemaakt.
Binnenkort ga ik ook Gestoofd rundvlees met knoedels proberen en een Thais recept met vang. Een aanrader dus. De vang is een lastig stuk vlees waarmee je wat moet doen om het eetbaar te krijgen en dus een reden te meer om er mee aan de slag te gaan.
Het is dat ik zo naar slagerij Vlot moet, want anders zou ik hier nog wel een recept aan hebben toegevoegd, maar dat houdt u nog te goed.
RUND
John Torode
Uitgeverij Van Dishoek
ISBN 978-90-475-0832-8
Posts tonen met het label knödel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label knödel. Alle posts tonen
donderdag 12 januari 2012
maandag 7 november 2011
Appels & Peren & Kippen & Koeien
Het is vaak lekker je te wentelen in je eigen gelijk, om op een novemberige maandagmorgen te beginnen aan een krantenartikel waarmee je het bij voorbaat eens bent. Minder leuk dus als dat feestje wordt bedorven omdat de auteur wat gemakzuchtige stellingen poneert, die kant nog wal raken en waarbij de ene na de andere appel met een willekeurige peer wordt vergeleken...
Mijn chagrijn betreft een stuk in Trouw van vandaag, 7 november 2011. Het gaat over hergebruik van voedsel, over smullen van kliekjes. Dat laatste heb ik uiteraard gecursiveerd omdat ik dat haast net zo erg vind als de uitdrukking yummie voor iets dat lekker is. Ik ben erg voor zelf koken en ik vind hergebruik van restjes culinaire creativiteit in optima forma. Zodoende - maar ook om de smaak - ben ik een liefhebber van knödel. Maar dan komt het...
Dierenwelzijn in Pyonyang
De auteur in kwestie vindt dierenwelzijn een wel "erg Nederlandse discussie". So what, denk ik dan, moet het besef dat dierenwelzijn van dieren belangrijk is eerst zijn doorgedrongen tot in Pyongyang voordat het een relevant onderwerp wordt?
Daarnaast pleit hij voor fond als smaakmaker in een vegetarische soep om deze een echte vleessmaak te geven. Ik werk zelf graag met fond, maar wat er duurzaam aan is, ontgaat me. Als je soep wilt met een echte vleessmaak, kan je beter gewoon beginnen met een vlees- of kippenbouillon in plaats van eerst een bouillon te maken, deze in te dikken en die dan weer te verdunnen.
Maar het wordt nog erger. Zo plaatst hij een terloopse opmerking over de duurzaamheid van rundvlees. "Rundvlees heeft een zeer slechte ecologische voetafdruk. Het kost veel energie, water en ruimte." "De ecologische voetafdruk" [van kippen] "is een stuk gunstiger: 40% van die van rundvlees." Is dat nu ineens ongeacht of het biologische kippen, scharrelkippen of kooikippen zijn? Waarvan bij de laatste twee standaard de snavel wordt afgeknipt of gebrand, maar goed, dat was geen thema in zijn betoog, want te Hollands.
Dan liever een vinexwijk
Op gebied van ruimte scoren kippen inderdaad super, met 15 tot 17 kip per vierkante meter. Daar kan geen koe tegenop. Ik vraag me wel af of het vanuit een duurzaamheidsperpectief echt heel erg is dat er koeien rondwandelen in gebieden die niet voor akkerbouw geschikt zijn. Inderdaad, je kan daar ook een megastal voor kippen neer te zetten, een vinexwijk of een bedrijventerrein.
Nederlandse koeien, veelal in natte polders, verbruiken vast heel veel water, maar of dat erg is. Daarnaast zijn er koeien die nauwelijks of niet worden bijgevoerd en als ze worden bijgevoerd, dan niet met graan of soja uit droge streken (kom maar eens bij die van ons kijken). Ik wil maar zeggen, de ene koe is de andere niet. Er zijn heel veel koeien, die nooit een grasspriet zien, die voornamelijk graan, mais en soja eten. Die hebben inderdaad een heel slechte ecologische voetafdruk, maar dat geldt dus niet voor alle koeien.
Ik heb de opmerking over de energiebelasting niet behandeld, want ik weet het gewoon niet, maar ook hier heb ik het idee dat appels met peren worden vergeleken. Ik heb wat vragen uitgezet, dus wordt vervolgd
Mijn chagrijn betreft een stuk in Trouw van vandaag, 7 november 2011. Het gaat over hergebruik van voedsel, over smullen van kliekjes. Dat laatste heb ik uiteraard gecursiveerd omdat ik dat haast net zo erg vind als de uitdrukking yummie voor iets dat lekker is. Ik ben erg voor zelf koken en ik vind hergebruik van restjes culinaire creativiteit in optima forma. Zodoende - maar ook om de smaak - ben ik een liefhebber van knödel. Maar dan komt het...
Dierenwelzijn in Pyonyang
De auteur in kwestie vindt dierenwelzijn een wel "erg Nederlandse discussie". So what, denk ik dan, moet het besef dat dierenwelzijn van dieren belangrijk is eerst zijn doorgedrongen tot in Pyongyang voordat het een relevant onderwerp wordt?
Daarnaast pleit hij voor fond als smaakmaker in een vegetarische soep om deze een echte vleessmaak te geven. Ik werk zelf graag met fond, maar wat er duurzaam aan is, ontgaat me. Als je soep wilt met een echte vleessmaak, kan je beter gewoon beginnen met een vlees- of kippenbouillon in plaats van eerst een bouillon te maken, deze in te dikken en die dan weer te verdunnen.
Maar het wordt nog erger. Zo plaatst hij een terloopse opmerking over de duurzaamheid van rundvlees. "Rundvlees heeft een zeer slechte ecologische voetafdruk. Het kost veel energie, water en ruimte." "De ecologische voetafdruk" [van kippen] "is een stuk gunstiger: 40% van die van rundvlees." Is dat nu ineens ongeacht of het biologische kippen, scharrelkippen of kooikippen zijn? Waarvan bij de laatste twee standaard de snavel wordt afgeknipt of gebrand, maar goed, dat was geen thema in zijn betoog, want te Hollands.
Dan liever een vinexwijk
Op gebied van ruimte scoren kippen inderdaad super, met 15 tot 17 kip per vierkante meter. Daar kan geen koe tegenop. Ik vraag me wel af of het vanuit een duurzaamheidsperpectief echt heel erg is dat er koeien rondwandelen in gebieden die niet voor akkerbouw geschikt zijn. Inderdaad, je kan daar ook een megastal voor kippen neer te zetten, een vinexwijk of een bedrijventerrein.
Nederlandse koeien, veelal in natte polders, verbruiken vast heel veel water, maar of dat erg is. Daarnaast zijn er koeien die nauwelijks of niet worden bijgevoerd en als ze worden bijgevoerd, dan niet met graan of soja uit droge streken (kom maar eens bij die van ons kijken). Ik wil maar zeggen, de ene koe is de andere niet. Er zijn heel veel koeien, die nooit een grasspriet zien, die voornamelijk graan, mais en soja eten. Die hebben inderdaad een heel slechte ecologische voetafdruk, maar dat geldt dus niet voor alle koeien.
Ik heb de opmerking over de energiebelasting niet behandeld, want ik weet het gewoon niet, maar ook hier heb ik het idee dat appels met peren worden vergeleken. Ik heb wat vragen uitgezet, dus wordt vervolgd
Abonneren op:
Posts (Atom)

