Collectief hysterisch

Aan de ontbijttafel informeerde jongste zoon ons laatst dat het code GEEL was wegens storm, nou ja, wind. Vroeger had je dat nog niet, ja wel wind en storm, maar geen codes, net zo min als een protocol voor aangespoelde grote zeezoogdieren, maar dat terzijde.

Wij vinden het, toegegeven we zijn oud en gezapig, neigen naar hysterie. Zodra het een beetje doorwaait of als een meneer in slecht Nederland tweet, dat alle ongelovigen zullen branden in de hel, komen ze met zo'n code aanzetten. En dat zonder dat ze erbij vertellen wat je moet doen. Of althans in het laatste geval, in geval van keiharde rukwinden zeggen ze erbij dat je niet met een caravan de weg op moet, maar dat doen we sowieso nooit.

Een acute en akelige dood
Maar hysterie lijkt wel het nieuwe normaal. Ook als het om eten gaat. Als we alle berichten mogen geloven, sterf je een acute en akelige dood als niet niet per direct stopt met witte tarwebloem, gluten, zuivel van koeien, producten met E621, plakvlees, magnetronpopcorn, rijstwafels, chloorkippen, Coca-Cola en ga zo maar door. Omgekeerd en even hysterisch moeten we aan quinoa, spelt, sojamelk, tarwegraskiemsmoothies en andere troosteloze ellende, want anders gaan we - wederom - dood.

Doe es even normaal zeg! Denk zelf eens na en laat je niet gek maken door zelfbenoemde eet- en dieetgoeroes wier grootste verdienste is dat ze een mooie zus hebben of van mensen die overal samenzweringen zien en die wetenschap wegzetten als, 'maar een mening'.

En natuurlijk mag u twijfelen aan de wetenschap. Dat doet die wetenschap zelf ook. Die hebben heel wat meer openlijke twijfels en onzekerheden dan sektarische goeroes, blogsters die voor honderd procent op een gevoel vertrouwen en andere gelovigen. Het dogmatisch soort stelligheid dat deze mensen kenmerkt lijkt ons stukken ongezonder dat de slagen om de arm van de wetenschap.

Melk zonder melk

Misschien hebben we last van vooringenomenheid, selectieve verontwaardiging of iets anders dat onze opmerkingsgave beïnvloedt. We zouden het dus mis kunnen hebben, maar toen we een stukje over melk schreven vonden we het weer eens nodig om lactosevrije melk te noemen als typisch voorbeeld van hedendaagse wankelmoedigheid.

Lactosevrije melk wordt in de markt gezet als je-van-het-voor mensen met lactoseintolerantie. Maar in onze beperkte visie is lactosevrije melk hetzelfde als melk zonder melk. Als we zin hebben in kwade gedachten verzinnen we dat de melkfabrieken dit een geweldige mop vinden omdat ze meer krijgen voor lactose als grondstof voor de industrie dan als component van de melk. Die melkvrije melk is natuurlijk duurder dan gewone melk want de lactose wordt vervangen door kostelijk water...

Het zal zo'n vaart niet lopen
En er is vraag naar, want het aantal mensen met een lactoseintolerantie neemt endemische vormen aan. Net zoals het aantal mensen dat geen gluten meer verdraagt. Wat wij dan weer raar vinden is dat zowel gluten als lactose van nature in bepaalde producten vookomen. We consumeren die spullen al eeuwen en eeuwen en nu ineens kunnen 'we' er niet meer tegen. Met acrylamide is iets soortgelijks aan de hand. Het is een stofje dat vrijkomt bij bakken en geeft brood, pepernoten en andere baksels een mooi bruin kleurtje. En nu zomaar ineens krijgen we er kanker van terwijl we sinds de ontdekking van het vuur niets anders doen dat eten een bruin kleurtje geven.

We denken dan twee dingen. Ten eerste het zal zo'n vaart niet lopen en het gaat wel weer over. Ten tweede vinden we het maar verdacht dat we deze ouwe getrouwen ineens niet meer kunnen verdragen terwijl we de eerste guargom-, johannesbroodpitmeel-, zuurteregelaar-, hgcs-intoleranten nog tegen moeten komen. We suggereren uiteraard niks, maar raar is het wel.

Bezoek FOODbazar